دل را اگر از حسین بگیرم چه کنم .... بی عشق حسین اگر بمیرم چه کنم .... فردا که کسی را به کسی کاری نیست .... دامان حسین اگر نگیرم چه کنم

گویند که در روز قیامت علمدار شفاعت زهراست .... علم فاطمه دست قلم عباس است

پرسیدم از هلال چرا قامتت خم است ؟ .... آهی کشید و گفت ماه محرم است .....

 باز محرم رسید ، ماه عزای حسین .... سینه ‌ی ما می ‌شود ، کرب و بلای حسین ..... کاش که ترکم شود غفلت و جرم و گناه ..... تا که بگیرم صفا ، من ز صفای حسین

فرشته ‌ها از امشب صبوی غم می‌ نوشن .... دوباره اهل جنت پیرهن سیاه می‌ پوشن

با آب طلا نام حسین قاب کنید .... با نام حسین یادی از آب کنید .... خواهید مه سربلند و جاوید شوید ....  تا آخر عمر تکیه بر ارباب کنید

باز محرم شد و دلها شکست از غم زینب دل زهرا شکست ..... باز محرم شد و لب تشنه شد از عطش خاک کمر ها شکست ..... آب در این تشنگی از خود گذشت دجله به خون شد دل صحرا شکست ..... قاسم و لیلا همه در خون شدند این چه غمی بود که دنیا شکست 

 محرم ماه غم نیست ماه عشق است ..... محرم مَحرم درد حسین است

هر دم به گوش می رسد آوای زنگ قافله ...... این قافله تا کربلا دیگر ندارد فاصله ..... حلول ماه محرم ، ماه پژمرده شدن گلستان فاطمه تسلیت باد . التماس دعا

نام من سرباز کوی عترت است ، دوره آموزشی ام هیئت است . پادگانم چادری شد وصله دار ، سر درش عکس علی با ذوالفقار . ارتش حیدر محل خدمتم ، بهر جانبازی پی هر فرصتم . نقش سردوشی من یا فاطمه است ، قمقمه ام پر ز آب علقمه است . رنگ پیراهن نه رنگ خاکی است ، زینب آن را دوخته پس مشکی است . اسم رمز حمله ام یاس علی ، افسر مافوقم عباس علی (ع)

عالم همه محو گل رخسار حسین است ..... ذرات جهان در عجب از کار حسین است ..... دانی که چرا خانه ی حق گشته سیه پوش ...... یعنی که خدای تو عزادار حسین است

عالم همه قطره و دریاست حسین ...... خوبان همه بنده و مولاست حسین ...... ترسم که شفاعت کند از قاتل خویش ...... از بس که کرَم دارد و آقاست حسین

 ماه محرم بر شما تسلیت باد