گل من خبر نداری دل گلدونت میگیره ..... اگه پژمرده باشی گلدونت برات میمیره ..... گل من نگو که اونجا دل تو برام میگیره .... گل من نگو شکستی ؟ گلدونت برات میمیره

عمریست که ویران شده ام .... ساکت سرد پریشون شده ام .... تا تو ایی و مرا دریابی .... من اسیر شب طوفان شده ام

چندیست که بیمار وفایت شده ام ..... در بستر غم چشم به راهت شده ام ..... این را تو بدان اگر بمیرم روزی ...... مسئول تویی که من فدایت شده ام

تورا می خواستم تا در جوانی نمیرم از غم بی همزبانی ...... غم بی همزبانی سوخت جانم چه می خواهم دگر زین زندگانی ؟!

تو بارانی و من باران پرستم ..... تو دریایی و من موج تو هستم ..... اگر روزی بپرسی باز گویم ..... تو من هستی و من نقش تو هستم

هیچ ... تنهاییم را حس نکرد .... وسعت ویرانیم را حس نکرد .... از میان خنده های تلخ من .... گریه طوفانیم را حس نکرد .... از میان آشنایا هیچ ... ..... لحظه پایانیم را حس نکرد .... آنکه سامان غزلهایم از اوست .... بی سر و سامانیم را حس نکرد