توی جاده به یه تابلو رسیدم که روش نوشته بود : دوست داشتن دل می خواهد نه دلیل! از ته دلم دوستت دارم بی هیچ دلیل !

هرچی عشقه با نگینش ، هرچی خوبه بهترینش ، آسمونا با زمینش  همشون فدای تو

هرگز چشمانت را برای کسی که معنی نگاهت را نمی فهمد گریان نکن !

فرستنده : هنگامه

واست شب اس ام اس زدم که بگم : دنیام تاریکه مثل شب ، تنهام مثل ماه ، کوچیکم مثل ستاره ؛ اما دوستت دارم اندازه آسمونی که اندازه نداره...

انجماد قلبها را از خشکسالی چشمها می توان فهمید، چشمی که گریستن نمی تواند ، زیستن نمی داند...

فرستنده : حمید از لامرد

روزم خوش است چرا که برای تو می خوانم ، شبم خوش است چرا که برای من می خوانی. روزگارم خوش نیست چرا که با هم نمی خوانیم...

فرستنده : لیلا از تهران

اداره برق از دستتون خیلی گله داره آخه برق چشماتون دل همه رو برده !

تو پارکینگ خاطراتم چشماتو پارک کردم بعدش دلتو پنچر کردم تا از دلم نری!

در پاسخ نامه ام گل یخ دادی     هربار مرا وعده دوزخ دادی     یک بار برو کلاس خیاطی عشق     شاید که خدا کرد و به ما نخ دادی

خیال می کردی قلب من تاب شکستن نداره     منتظری بازم دلم پیش دلت کم بیاره      مرام من تو عاشقی یکدلی و صداقته      وقتی میگم نوکرتم این آخر رفاقته

فرستنده : پوریا از داراب

تو ای زیباترین شعر رهایی     تو ای گلبرگ سرخ آشنایی     میان کوچه های قلب تارم     به دنبال تو می گردم کجایی

منتظر لحظه دیدار تو هستم     سهل است بگویم که گرفتار تو هستم     ای عشق تو رفتی و مرا ساده شکستی     من در پی این حادثه غمخوار تو هستم     هرچند که دور از منی و من ز تو دورم     بر جان تو سوگند که دوستدار تو هستم

سیل دریا دیده هرگز بر نمی گردد به جوی    نیست ممکن هرکه عاشق شد دگر عاقل شود

فرستنده : امان برخوردار از اصفهان

در آغاز آفرینش یکروز دروغ و حقیقت رفتند کنار رودخانه ، دروغ گفت : بیا شنا کنیم و حقیقت ساده دل قبول کرد؛ امام تا لباس هایش را در آورد و در آب رفت ، دروغ لباس او را دزدید و رفت... از آن به بعد حقیقت بیچاره عریان ماند و مردم دروغ را با لباس حقیقت دیدند...!!!

میدونی چرا غروب سرخه؟ چون خورشید می بینه من و تو همدیگرو دوست داریم آتیش میگیره!

اگر از پرده برون شد دل من عیب مکن     شکر ایزد که نه در پرده پندار بماند     از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر     یادگاری که در این گنبد دوار بماند

فرستنده : جواد از ارومیه